Een Veilig Nest

Interviews

Het veilige nest van: Margriet

Geplaatst op

Margriet (33) woont samen met Erik (34), hun dochter van 5, zoon van 3 en zoon van 1 in Rotterdam.

Margriet

“Wat ik een groot pluspunt vind aan bewuster leven is dat het de keuzemogelijkheid voor producten enorm reduceert. Doordat de keuze beperkt is bespaart dat tijd, maar ook geld”

 

lees verder

Reacties

Reageer »

Maak kennis met Anne-Rose: een mama met een missie

Geplaatst op

Ze is een eenpitter met een omzet van 450 kilo katoen. Wat drijft Anne-Rose? En wat spookte ze onlangs nog uit in India?

Deze bevlogen moeder ontwerpt en vervaardigt babyproducten die eerlijk, puur en duurzaam zijn, want “ook kinderen zijn eerlijk en puur, en hebben nog hun hele leven voor zich”. En binnenkort staat ze weer onvermoeibaar vijf dagen van ’s ochtends vroeg tot ’s avond laat op het Puur Baby Plaza op de Negenmaandenbeurs.

Het begon allemaal met een paar opbergzakken voor de kleine, voor in huis, vertelt Anne-Rose. Daarna volgden een luierzak, een pyjamazak, een kruikzak.. Noem het maar op en de crea Bea knutselde het in elkaar. Biologische textiel zonder schadelijke chemicaliën gunt ze ook andere moeders. Zo ontstond het idee voor haar maatschappelijk verantwoorde onderneming With a touch of Rose.withatouchofrose-pic

Gewapend met praktische ontwerpen in haar hoofd vertrok Anne-Rose naar India. Daar koos ze voor een fabriek die gecertificeerd duurzaam produceert. Zonder chemische stoffen die het milieu vervuilen. Met goede arbeidsomstandigheden. En met biologisch katoen dat gecertificeerd is met het GOTS-label.

Anne-Rose brengt regelmatig een bezoek aan de fabriek. De fabriek heeft meerdere Nederlandse afnemers waar ze informatie mee uitwisselt. Ze is blij dat ze laatst ‘haar’ fabriek in beeld zag als verantwoorde fabriek in de documentaire ‘Slag om de Klerewereld’. “Dat was voor mij een bevestiging dat ik op de goede weg ben,” aldus Anne-Rose.

With a touch of Rose gaat echter niet altijd over de spreekwoordelijke rozen. Anne-Rose: “Sommige consumenten vinden de biologische babyproducten wat aan de prijzige kant. Maar dat is puur beeldvorming. Ze kopen liever een variant die goedkoper is geproduceerd, niet wetende dat deze misschien wel vol zit met giftige chemicaliën.”

Ben jij eigenlijk wel goed op de hoogte? Laat je informeren met onze folder over textiel en chemicaliën. Deze staat boordevol praktische tips om schadelijke stoffen te vermijden. Deel de handige folder met je familie en vrienden. Sharing = caring!

Reacties

Reageer »

Het veilige nest van Carolien

Geplaatst op

Carolien (34) is zwanger van haar derde kindje en woont met haar vriend (35), dochter (4) en zoon (1) in Gelderland.

Foto Carolien

lees verder

Reacties

Reacties staat uit voor Het veilige nest van Carolien

Het veilige nest van: Patricia en Michel

Geplaatst op

Patricia (34) en Michel (36) gaan wonen in duurzame woongemeenschap Eikpunt in Nijmegen-Lent. Op Een Veilig Nest vertellen ze over hun zoektocht naar een gezonde en duurzame leefomgeving voor hun kindje dat ze in april verwachten.

patricia en michel

lees verder

Reacties

Reacties staat uit voor Het veilige nest van: Patricia en Michel

Hormoonverstoorders zijn overal – WECF in de media

Geplaatst op

Het Duitse TV station Bayerischen Fernsehen heeft  pas geleden een nieuwsitem uit over EDCs uitgezonden. Voor dit item is onze Duitse WECF  collega Alexandra Caterbow geïnterviewd. Naast Alexandra zijn ook  Edigna Menhardt van het blad Oekotest  en Andrea Gies van de Duitse EPA geinterviewd.  Het (Duitstalige) filmpje is hier te bekijken. Niet zo goed in Duits? Een Veilig Nest vatte het voor je samen:

Alexandra vertelt dat ze al sinds 2009 werkt voor een ban op hormoon verstorende chemicaliën. Afgelopen december schreef ze een open brief aan het Duitse Ministerie van Milieu, Gezondheid, en Voeding. Alexandra: ‘Volgens een studie van het WHO ( World Health Organisation), kunnen hormoon verstorende chemicaliën,  ook bekend als EDCs, allerlei hormoon gerelateerde ziekten veroorzaken, zoals borst kanker, zaadbalkanker, diabetes, obesitas,  en gedragsstoornissen bij kinderen. Dit is nu al een tijdje bekend.  Helaas vinden we deze stoffen nog overal: in textiel, speelgoed, voedsel en verpakkingsmaterialen.’

alexandra-caterbow-100~_v-img__16__9__xl_-d31c35f8186ebeb80b0cd843a7c267a0e0c81647

Naast het lobby-en voor een verbod op EDCs, informeert ze ook consumenten over de gevaren van de hormoon verstoorders.  Ze adviseert jonge moeders en zwangere vrouwen tijdens informatie bijeenkomsten over de gevaren van EDCs:  kleine kinderen en zwangere vrouwen zijn de meest kwetsbare groepen.  De chemicaliën kunnen zich met het genotype van de foetus bemoeien: wanneer EDCs zich bijvoorbeeld rondom een mannelijke foetus bevinden in zijn meest gevoelige tijd, kunnen de chemicaliën schade veroorzaken aan het hormoon systeem. Dit kan vruchtbaarheidsproblemen veroorzaken en een onderontwikkeld reproductie systeem.  Deze schade is onomkeerbaar.

Alexandra is teleurgesteld in de politiek, die bijna geen actie ondernemen op het gebied van EDCs, vooral omdat de risico’s zo duidelijk zijn. ‘De EU kan het maar niet eens worden over de definitie van EDCs en dit zorgt voor enorme vertraging, wellicht wel van jaren, in het proces. In tussentijd veranderd er niets voor de consument.’

Edigna Menhardt van Eko- test geeft aan : ‘het probleem met deze chemicaliën is dat ze in direct contact komen met ons lichaam wanneer we ze op onze huid dragen. We hebben EDCs gevonden in: fietsbroekjes, handschoenen,  en sokken, maar ook in matrassen en kussens. Fabrikanten gebruiken de chemicaliën omdat ze bacteriën doden en niet heel specifiek ergens naar ruiken.

Het probleem is ook bekend bij Andreas Gies van de Duitse Milieu organisatie Umwelt Bundesamt. Hij hekelt de politieke verspreiding in het Europese Parlement. Hij zegt: ‘dit beleid (van het vertragen van het vaststellen van een definitie voor EDCs) kan worden uitgelegd door de bemoeienissen van de chemische industrie. Deze willen de chemicaliën juist verkopen. In Duitsland hebben we de grootste chemische industrie van Europa. Het is daarom dat de situatie in Duitsland anders is dan in bijvoorbeeld Frankrijk, waar men veel consequenter is in implementatie en beleid ontwikkelen dan in Duitsland’.

En dus blijft de strijd voortduren: Alexandra Caterbow richt zich op het informeren van consumenten over de gevaren van EDCs: het WECF heeft bijvoorbeeld de betrouwbare Eco labels op hun site staan.  Daarnaast blijft ze zich bemoeien met de regulatie van EDCs: ‘We roepen politici op om snel richtlijnen te implementeren, in andere termen: we willen dit jaar nog goede criteria voor het  gebruik van hormoon verstorende stoffen in producten. Tot die tijd daar is, hebben we sowieso een label verplichting nodig voor producten met EDCs, zodat de consument geïnformeerd is.

 

Auteur: Maartje Schutte, WECF